வணக்கம் நண்பர்களே. இந்த கொரோனா ஊரடங்கில் வீட்டில் இருங்கள் கை ரேகையை தேய்த்து இருங்கள்.
வெளியே போய் கொரோனா வந்து சாவதை விட கை அடித்து / விரல் போடுவதே மேல்.
கை அடியுங்கள் கொரோனாவை தவிர்த்திடுங்கள். But HEALTH முக்கியம் பிகிலு. இப்போது கதைக்கு போவோம்.
[இந்த கொரோனா வரும் காலத்திற்கு முன் ஒரு நாளில்]
“டேய் கிருக்குபுண்ட மெதுவா பேசு டா. அவளுக்கு கேட்ற போகுது”.
“மூட்றா மயிறு கேட்டா கேக்கட்டும் பாத்துக்கலாம்”.
“அவ ஏற்கனவே என்கிட்டே பேச மாட்டா. இதுல நீ வேற இந்த மாதிரி பண்ணி தொலையாத டா.”
“மச்சான் ஏழு கழுதை வயசாகியும் இதுக்கெல்லாம் பயந்து சாகாத டா. சின்ன வயசுல இருந்து பாக்குறோம் அப்போல்லாம் நல்லா தான பேசுனா அவ. ஏன் இப்போ பேசுனா என்னவாம்”.
“டேய் அப்ப நமக்கு 8 வயசு டா. இப்போ 20 ஆகுது.”
“மாப்ள என்னதான் இருந்தாலும் உன் உண்மை காதல அவ புரிஞ்சிக்கணும் டா”.
“எப்பா டேய் அவ புரிஞ்சிக்கிற வரைக்கும் நீ புண்டைய மூடிட்டு இர்றா”.
“செரிடா நான் மூடிக்கிறேன் நீ வழக்கம் போல தொறந்துகிட்டு அவ போறத வேடிக்கை பாரு அடுத்தது நான் தான் பேட்டிங். நான் போய் அதயாவது ஒழுங்கா பண்ணுறேன்”.
இவன் போய் விட்டான். அவளும் இந்நேரம் வீதியை கடந்திருப்பாள்.
மைதானத்தை விட்டு ரோட்டுக்கு வந்து பார்த்தேன்.
தூரத்தில் இருக்கும் ரோட்டின் வளைவில் அவளது பச்சை நிற சுடிதார் தெரிந்து மறைந்தது.
அப்போது மண்டையில் ஒரு இடி விழுந்தது.
“அம்மா”.
“டேய் குருட்டு கூதியானே அங்க என்ன அவுத்து போட்டா ஆடுறாங்க. பந்த எடுத்து போட்டு உள்ள வா டா”. தூரத்தில் நண்பன்.
“ஓ பந்தா”.
. .
நான் தான் நீங்கள் படித்து கொண்டிருக்கும் இந்த கதையின் நாயகன் என்று நினைக்கிறேன்.
புதிதாக பழகுவர்களும், வீட்டிலும், பொதுவாகவும் ராகவ் என்று அழைப்பர்கள்.
ஆனால் நெருங்கிய நண்பர்கள் இனிமையான கெட்ட வார்த்தையால் மட்டுமே அழைப்பர்கள்.
இது கூடவே சேர்த்து தொட்டா சிணுங்கி ஆளு என்றும் அழைப்பர்கள்.
அந்த தொட்டால் சிணுங்கி தான் இப்போது என்னை கடந்து சென்றாள். சிறு வயதில் விளையாடும் அப்பா அம்மா விளையாட்டில் அவள் அம்மா நான் அப்பா.
அவள் அந்த வயதிலே இருந்தே அதிகமாக கோவித்து கொள்வாள். சிறு விஷயத்துக்கும் சிணுங்குவாள் அதனால் தான் நாங்கள் எல்லாரும் சேர்ந்து அவளுக்கு வைத்த பேர்”. தொட்டால் சிணுங்கி”.
விளையாடி முடித்ததும் நண்பன் மித்ரனுடன் பேசிக்கொண்டே வந்தேன்.
மித்ரன் : நீ மட்டும் சும்மா இருந்திருந்தா இன்னைக்கே அவள உன்கிட்ட பேச வெச்சிருப்பேன்.
நான் : நீ ஊம்புனதெல்லாம் போதும் எங்களுக்கு தெரியும் எப்போ பேசணும் னு.
மித்ரன் : ஹான் பாத்தோம் பாத்தோம். ஒரே காலேஜ் தானடா ஆம்பளையா இருந்தா அவ கிட்ட நாளைக்கு பேசு டா பாப்போம்.
நான் : பேசிட்டா என்ன பண்ணுற.
மித்ரன் : மொத பேசு டா தொட நடுங்கி புண்ட.
அடுத்த நாள் மாலை மைதானத்தில்.
மித்ரன் : வாடா என்ன தொங்க போட்டுட்டு வர. எப்பயும் போல தூரத்துல இருந்து வேடிக்கை பாத்துட்டு வந்துட்டியா
நான் : (வேதாளம் அஜித் சிரிப்புடன்) வாங்கிட்டேன் டா புண்ட.
மித்ரன் : எத?
நான் : நம்பர் அ.
மித்ரன் : போடு அப்போ இனிமே கிரௌண்ட்க்கு வர மாட்ட.
நான் : ஆமா மச்சான் டைம் கெடச்சா அப்போ அப்போ வரேன்.
மித்ரன் : ஒரு நாள் பேசிட்டே னு சீன் புண்ட போடாத டா.
நான் : ஈஈஈ.
அதற்க்கு பிறகு என் வாழ்க்கை தலை கீழக மாறியது.
அவளுடன் தான் அதிக நேரம் பேசி கொண்டிருந்தேன்.
நாங்கள் நாடு ராத்திரியில் செய்யும் சாட்டில் மட்டும் தான் காமம் அங்கும் இங்குமாய் சிதறி கிடக்கும்.
வெளியில் சொல்லி கொள்ளாமல் இருவரும் காதலித்தோம். அது எங்கள் மற்ற நண்பர்களுக்கு தெரிந்ததால் எங்களை தொந்தரவு செய்யவில்லை.
நாங்களும் சுதந்திரமாக ஜோடி போட்டு சுற்றி திரிந்தோம்.
ஒரு நாள் காலேஜ் லைப்ரரியில் புக் எடுக்க சென்றோம் அது மதியம் என்பதால் அங்கு ஆட்கள் அவ்வளவாக இல்லை. அறிவு பசியில் இருப்பவர்கள் அந்த நூலகத்தில் தொலைந்து போகலாம் அவ்வளவு பெரிய நூலகம் அது.
மூன்று அடுக்குகள் இருக்கும் அந்த நூலகத்தில் நாங்கள் மூன்றாவது மாடியில் இருந்தோம்.
ஆளை மறைத்து விடும் அளவுக்கு பெரிய ராக்குகள்.
அந்த பக்கம் இருக்கும் ஆளை எளிதாக பார்த்துவிட முடியாது.
இந்த பக்கமே நான் இதற்க்கு முன்னாடி வந்ததில்லை.
எதோ என் தொட்டால் சிணுங்கி கூப்பிட்டாள் என்று இன்னைக்கு அதிசயமாய் வந்திருகிறேன்.
எங்கள் டிபார்ட்மென்ட் புக்ஸ் இருக்கும் இடத்தில் இருவரும் புக் எடுத்து கொண்டிருந்தோம்.
நான் புக் எடுக்கவில்லை அவள் எடுப்பதை வேடிக்கை மட்டும் தான் பார்த்து கொண்டிருந்தேன்.
புத்தக இடுக்குகளில் அவள் உதடுகளை ரசித்த படி நின்றிருந்தேன்.
தரமான நாட்டு கட்டை அவள்.
உதட்டை மட்டும் கவ்வி சுவைத்தாலே ஒரு நாள் தீராது.
நான் பார்ப்பதை அவள் பார்த்து விட்டாள்.
அவள் : என்னடா கொரங்கு அப்புடி பாக்குற.
நான் : ஒண்ணுமில்லயே.
அவள் சிரித்து கொண்டே வேலையை பார்த்தாள்.
என்னால் ஒரு அளவுக்கு மேல் அடக்க முடியவில்லை.
இப்போதே உதடை கவ்வி இழுக்க வேண்டும் போல் இருந்தது.
நான் : ஹே ராஜி.
(உங்களுக்கு அவள் பெயர் சொல்லவில்லை. இந்த தொட்டால் சிணுங்கியின் பெயர் தான் ராஜி. ID கார்டில் ராஜலட்சுமி என்று இருக்கும். அதெல்லாலாம் நமக்கு தேவை இல்லை. ராஜி தான் எனக்கு பிடித்த பெயர்).
ராஜி : சொல்லுடா.
நான் : உன் லிப்ஸ் கு ஏதாவது மேக்கப் தனியா போடுவியா டி .
ராஜி : இல்லடா ஏன் திடீர்னு இப்டி கேக்குற.
நான் : இல்ல சும்மா தான் டி.
ராஜி : பரவால்ல சொல்லு லூசு. ஏன்.
நான் : இல்ல இன்னைக்கு அது என்ன ரொம்ப இழுக்குது.
ராஜி : அதையே பாத்துட்டு இருந்தா அப்டி தான் இருக்கும். மூடிட்டு வந்த வேலைய பாரு லூசு.
நான் : நான் வந்த வேலைய தான் பாக்குறேன் நீ உன் வேலைய பாரு.
ராஜி மறுபடியும் சிரித்து கொண்டே கீழே குனிந்து புக்கை படித்தால். நான் அவள் உதடுகளையே பார்த்து கொண்டிருந்தேன்.
திடீரென்று எங்கிருதோ தைரியம் வர பக்கத்தில் ஆள் இல்லை என்பதை தெரிந்து கொண்டு அவளிடம் வேகமாக சென்று முகத்தை இரு கைகளாலும் பிடித்து அழுத்தி ஒரு முத்தம் கொடுத்து விட்டேன்.
அவளிடமும் எதிர்ப்பு வரவில்லை.
அவள் என்னுடன் சேர்ந்து முத்தத்தை அனுபவித்தாள்.
கருத்து எழுதுங்கள்