நண்பர்களே இக்கதையின் நாயகி பிரியங்கா, நிச்சயம் உண்மையான பெயர் அல்ல, என் கதையை படித்து என்னை தொடர்புகொண்டு பேசியவாள். அவள் கண்ணி கழிந்த கதையை என்னிடம் கூறினாள், அவளின் சம்மதத்தோடு அவள் கூறுவது போல இக்கதையை எழுதுகிறேன்.
இவளை பற்றிய தொடர்போ அல்லது வேறு யாரின் தொடர்பும் கண்டிப்பாக என்னால் தர இயலாது. இதற்காக என்னை தொடர்பு கொள்ள வேண்டாம், என்னை தொடர்புகொள்ள naan.nandakumar@gmail.com என்கிற முகவரிக்கு ஈமெயில் அல்லது hangoutil பண்ணுங்கள்.
இனி கதைக்கு செல்வோம்…
நான் பிரியங்கா, அப்பா இல்லை, அம்மா மற்றும் ஒரு அக்கா மட்டுமே, அக்கா நன்றாக படித்து இப்போது நல்ல பெரிய நிறுவனத்தில் வேலைக்கு போகிறாள், விரைவில் அவளுக்கு கல்யாணம் ஆகா போகிறது, அவள் காதலித்தவனுடன். அவள் சம்பளம் மற்றும் வீட்டு வாடகை மூலமாக தான் குடும்பம் நடக்கிறது, அது வைத்து தான் எங்கள் இருவரின் படிப்பு மற்றும் திருமண வேலைகள் நடக்கிறது. நான் இப்போது தான் msc முடித்தேன் வயது 22 ஆகிறது, அக்காவிற்கு 26 ஒரு பெரிய .நிறுவனத்தில் நல்ல சம்பளத்தில் வேலை, வெளியூரில் இருக்கிறாள், திருமணத்திற்கு பிறகு மாமா வீட்டில் போய்விடுவாள். நான் படித்து முடித்து வேலைக்கு முயற்சி செய்கிறேன், அதற்காக அவள் தங்கி இருக்கும் வீட்டில் அவளோடு இருக்கிறேன். இந்த 3 கட்டிலறை கொண்ட பிளாட்டில் எங்களோடு சேர்ந்து 6 பேர் இருக்கிறோம்.
அக்கா மூலமாக வேலை தேடி கொண்டிருக்கிறேன், மற்ற நேரங்களில் கதை படிப்பது, அப்புறம் என் காதலரோடு தனிமையை அனுபவிப்பது, என்ன அவருக்கு விரைவில் திருமணம். அதனால் கொஞ்சம் கவலையாக இருந்தாலும் மறுபுறம் சந்தோஷமும் இருக்கிறது. அதற்கு காரணம் சொல்கிறேன்…
இது நான் +2 படிக்கும் போது நடந்த கதை. எதற்காக 6 வருடம் முன் கதையை கூறுகிறேன் என்றால். அப்போது தான் நான் முதன் முதலாக உறவு கொண்டது. அக்கா அப்போது வேலை தேடி கொண்டிருந்தாள்.
வீட்டில் நான் கடைக்குட்டி என்பதாலும், வீட்டில் வெறும் பெண்கள் மட்டுமே இருப்பதால் ஆடை விஷயத்தில் கொஞ்சம் அரைகுறையாக இருப்பேன், எங்கள் வீடு மூன்றாவது மாடியில் உள்ளது, கீழே கடைகள் மற்றும் சின்ன சின்ன ரூம் அதில் கடை பசங்க தாங்குவாங்க, எங்கள் கடை ஒன்னும் இருக்கு. முதல் மற்றும் இரண்டாம் தளத்தில் 4 4 வீடுகள் வாடைக்கு இருக்கு. அம்மாவும் நான் இப்படி சுற்றுவதற்கு திட்டுவார்கள், நான் கண்டுகொள்ள மாட்டேன். எப்போதும் அக்காவை திட்டி கொண்டே இருப்பார்கள். அக்காவும் அமைதியாக இருப்பாள். படிப்பு, படித்து முடித்து வேலை குறிக்கோள் தான் என்று அடிக்கடி என்னிடம் கூறுவாள்.
வீட்ல குடி இருக்குறவங்க அப்பா இருக்கும் போது இருந்தவங்க அதனால எல்லாருக்கும் எங்களை பற்றி தெரியும். வாடகை வீட்ல இருந்தவங்க பசங்க (பெரும்பாலும் பெண் ) எல்லாரும் சேர்ந்து மாடியில இல்லாட்டி வீடு பின்னாடி இருக்குற காலி நிலத்துல விளையாடுவோம். அக்கா வயசுக்கு வரதுக்கு முன்னாடியே அம்மா அவளை விளையாட அனுப்ப மாட்டார்கள். அவளும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைத்து பின் வருவதையே நிறுத்தினாள்.
எங்க வீட்டில பசங்கள பெரியவர் ஒரு அண்ணா அவரு என் அக்கா விட 2 வயசு பெரியவர். அவரு 8ஆவது படிக்கும் போது ஹாஸ்டல் போய்ட்டாரு. அப்போ வீட்ல கொஞ்சம் சண்டை நடந்துச்சு, அம்மாக்கும் அவங்க அப்பா அம்மாக்கும், அப்புறம் தான் புரிஞ்சிது அக்காவும் அண்ணாவும் லவ் பண்ணாங்க. அதனால தான் சண்டை (இது தான் 10த் படிக்கும் போது தான் புரிந்தது), அதனால தான் அம்மா அக்காவை திட்டிகிட்டே இருக்காங்க.
அப்போ போனவரு நான் +2 ஆரம்பிக்கும் போது தான் வந்தார். அதுவும் 3 மாசம் கழிச்சி வேளைக்கு போகணும் அது வரைக்கும் இங்க தங்க வந்தாரு. அவங்க வீட்ல எல்லாருக்கும் ரொம்ப சந்தோசம் அவரு வந்தது, எங்களுக்கும் தான். அக்கா அவர் கிட்ட போய் பேச முயற்சி பண்ணினா.
ஆனா அவரு அக்கா கிட்ட பேசல, அம்மா பேசினாலும் முகம் கொடுத்து பேசல, என் கிட்ட நல்ல பேசினார். இரண்டு நாள் கழித்து வழக்கம் போல நானும் மத்த பசங்களும் மாடியில விளையாடிட்டு, விளையாடி முடிச்ச அப்புறம் அங்கே ஓரமா உட்கார்ந்து படிச்சுக்கிட்டு இருந்தோம். அப்போ அந்த அண்ணா மேலே வந்தாரு. போன் பேசிட்டு ஓரமா நின்னுகிட்டு இருந்தாரு. அவரு தங்கச்சி போய் அவருகிட்ட படிப்புல கேள்வி கேட்டா அவரும் சொல்லி குடுக்க, பிறகு ஒவ்வொருவராக கேட்க, கடைசில அவரு வந்து எங்களுக்கு நடுவே அமர்ந்து எல்லாருக்கும் சொல்லிக்கொடுத்தார்.
ரொம்ப தெளிவா புரியும்படி சொல்லிக்கொடுக்க எங்களுக்கு உதவிய இருந்துச்சி. ஆர்வமா அவர் கிட்ட பேசிட்டு இருந்தோம், அப்போ நேரம் 6:30 ஆயிடுச்சி. என் அக்கா இந்திரா வந்து எங்களை கீழே போக சொன்ன, அவரு (நந்தா) எழுந்து போக, அவ தடுத்து பேச பாத்த அவரு மதிக்காம கீழே போயிட்டாரு. நானும் பேசிகிட்டு கீழே போயிட்டேன், நான் எங்க வீட்ல படிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன் அம்மா கீழே பேசிட்டு இருந்தாங்க மேலே வந்து ஹால்ல உட்கார்ந்து பேசிட்டு இருந்தாங்க அப்புறம் அக்கா வரலன்னு அம்மா போய் கூப்பிட்டு வர சொன்ன. நான் மேலே போனேன், அங்கே அக்கா தனியா இருந்த, கிட்ட போன அவ அழுதுகிட்டு இருந்தா. எனக்கு அதிர்ச்சியாய் இருந்துது.
என்ன அக்கா என்று கேட்டதும் என்ன கட்டிக்கிட்டு அழுதா.
சிறிது நேரம் அழுது அப்புறம் சொன்ன விஷயம், எங்க வீட்ல இருக்குற எல்லாருக்கும் அந்த அண்ணாவை பிடிக்கும், எல்லார் கிட்டையும் நல்ல பேசுவாரு பலகுவாறு. அப்படி இருக்கும் போது நாங்க எல்லாரும் அவர் சொல்ற மாதிரி கேட்டு விளையாடுவோம்.
ஒரு நாள் அக்காவும் அண்ணாவும் அம்மா அப்பா விளையாட்டு விளையாடி இருக்காங்க. அதுனால தான் பிரச்னை இதை எங்க அம்மா பாத்து பெரிய சண்டை ஆக்கி அவரு ஹாஸ்டல் போய்ட்டாரு. அதுக்கு இவ தான் அவரை விளையாட வற்புறுத்தியதா சொன்னா. அவரு அம்மா மேலே பாசம் அதிகமாம் அவரு பிரிஞ்சி இருந்ததே இல்லை. அவரு அவங்கள பிரிஞ்சி போனதால அக்கா மேலே கோவமாம்.
அம்மா கிட்டையும் அவ கிட்ட பேச மாட்டேன்கிறாரு என்று கூறி அழுதாள். அவர் மேலே தப்பு இல்ல, எல்லாம் அவ மேலே தான், அவ தான் அவரு மேலே படுக்க வச்சி விளையாடியதா சொல்லி அழுத. அவரு மேலே தப்பே இல்லைனு சொல்லி அழுத.
அப்போ பின்னாடி எதோ சத்தம் கேட்டு திரும்ப, அங்கே வாசலில் அம்மா, எங்க அம்மா எங்களை பாத்துவிட்டு போய்விட்டாள். பிறகு அவளே சொன்னாள் அம்மாக்கு ஏற்கனவே சொல்லிவிட்டதாக கூறினாள். அம்மாக்கும் அவள் மீது கோவம் என்றும். அந்த பையனிடம் பேசி மன்னிப்பு கேட்க முயல்வதாக கூறினால். இத்தனை ஆண்டு நான் செய்த தப்புக்கு அவரு அம்மாவை பிரிஞ்சி இருக்காரு என்று புலம்பினாள்.
பிறகு நாங்கள் கீழே சென்றோம், எனக்கு மிகவும் வருத்தமாக இருந்தது. அவர் தங்கை என் கூட படிக்கிறா, அவளை பார்க்க போனேன், அவரு அம்மா மடில படுத்து பேசிட்டு இருந்தாரு. அது பாக்க எனக்கு வருத்தமாக இருந்தது, எத்தனை வருஷம் அம்மா அப்பாவை பிரிந்து இருந்தாரு. எனக்கு அழுகையே வந்துருச்சி. எனக்கு வேதனையா இருந்தது. அவங்க ரூம்ல அவ தங்கை படிச்சுக்கிட்டு இருந்தா.
அவ தங்கை கிட்ட பேசினேன், அவளும் சொன்ன, தினமும் அம்மாவும் அப்பாவும் அழுவாங்க, அண்ணா வந்த அப்புறம் தான் கொஞ்சம் எல்லாரும் சந்தோசமாக இருப்பதாக கூறினாள். நாங்கள் இருவரும் பேசிவிட்டு நான் மேலே சென்றேன். அன்று படிக்க மனது இல்லாமல் படுத்து தூங்கினேன்.
அடுத்த நாள் நான் வழக்கம் போல பள்ளிக்கு போய் விட்டு வந்தேன். மாலை நாங்கள் படிக்க மேலே சென்றோம், அப்போது அண்ணா வழக்கம் போல வந்தார். அனைவரும் படித்தோம், அக்கா வந்ததும் அவரு கீழே போயிட்டாரு, அக்கா அவரை தடுக்க பார்க்க அவர் தள்ளிவிட்டு கீழே சென்றார்.
நான் எழுந்து கீழே சென்றேன், அவரு வீட்டில் சென்று மடிக்கணினியில் எதோ செய்துகொண்டிருந்தார்.
நான் போய் அமர்ந்தேன், “சாரி அண்ணா “ என்றேன்.
அவர் – “எதுக்கு மா சாரி சொல்ற?”
நான் – “அக்கா செஞ்ச தப்பு, அவ செஞ்சது தப்புதான், தயவுசெஞ்சி மன்னிச்சிடுங்க” என்றேன்.
கருத்து எழுதுங்கள்