எல்லோருடைய வாழ்க்கையிலும் இப்படி ஒரு சம்பவம் நடந்திருக்கும் அல்லது பேருந்து பயனத்தின் போது இப்படி உள்ளாசமாக இருந்திருப்பிர்கள். இந்த அனுபவம் ஏற்படும் முன் நானும் உங்களை மாதிரி பேருந்தில் உள்ளாசமாய் இருப்பவர்களைப் பார்த்து பொராமைப் பட்டதுண்டு மற்றும் அவர்கள் என்னப் பன்னுகிறார்கள் என்று அவர்கள் பார்க்காத வண்ணம் அவர்களையே பார்த்துக் கொண்டிருந்துண்டு அவ்வாராக என் கண்ணில்ப் பட்டவர்கள் பலபேர் அவ்வாராக இளம் காதலர்கள், கள்ள காதலர்கள், கனவன் மனைவி, வயதான தாத்தாக்கள், அதிலும் இந்த தாத்தாக்கள் வேருவிதம் இதைப்பற்றி நான் இன்னொருக் கதையில் சொல்லுகிறேன்.
இப்பொழுது நான் என் கதைக்கு வருகிறேன். அன்றொரு நாள் நான் வேலைக்கு மதுரை செல்லுவதற்காக இரவு 10 மணிக்கு பேருந்து நிலையம் வந்தேன். எங்கள் ஊரில் இருந்து மதுரைக்குச் செல்ல குறைந்த்து 6 மணி நேரம் ஆகும். அன்று பொங்கல் பண்டிகை முடிந்து எல்லோரும் வேலைக்குச் செல்ல முன்டியடித்து வந்திருந்த்தால் பேருந்து நிலையமே சே சே எனக் கூட்டமாக இருந்தது.
இரவு 10. 10 மணிக்கு மதுரை செல்லும கடைசிப் பேருந்து பேருந்து நிலைய நுழைவு வாயிலைக் கடந்து வந்துக்கொண்டிருந்தது. நான் பெரிதாக என்னக் கூட்டம் பேருந்தில் இருந்து விடப்போகிறது என்று சற்று உதாசினப் படுத்தி விட்டேன். பார்த்தால் பேருந்து நிலையத்தில் இருந்தக் கூட்டம் எல்லாம் அந்த பஸ்ஸில் ஏரித் தொற்றிக் கொண்டனர். எனக்கு சீட்டில் இல்லை நிர்க்கும் இடத்தில் கூட இடம் கிடைக்காத்தால் முதலில் படியிலயே ஒரு அரை மணி நேரம் நின்று வந்தேன்.
பின்பு சிலர் இறங்கியதால் எனக்கு சீட்டின் ஓரமாக கீழே உட்கார இடம் கிடைத்தது. நானும் பெருமகிழ்ச்சியோடு சென்று அமர்ந்துக் கொண்டேன். நான் முன்பக்கப் படியில் நின்று இருந்ததால் முன் பக்க படியில் இருந்து மூன்று சீட்டு தல்லி கம்பியின் ஓரமாக உட்கார இடம் கிடைத்து. நான் உட்கார்ந்த சிரிது நேரத்திலேயே எனக்கு லேசான தூக்கம் வந்து விட்டது. பேருந்தின் விலக்குகளும் அனைக்கப் பட்டிருந்தன. என் காலை யாரோ மிதிப்பது போல் இருந்தது நானும் முதலில் தெரியாமல் மிதித்திருப்பார்கள் என்றிருந்தேன்.
பின்புதான் தெரிந்தது இது தெறியாமல் மிதிப்பது இல்லை என்று ஏனென்றால் அவள் கால்கள் என் காலோடு உரச ஆரபித்தன. முதல் முறை இப்படியொரு அனுபவம் ஏற்படுவதால் என் உடல் சிலிர்த்து தூக்கம் கலைந்தன ஆனாலும் நான் என் கண்களைத் திரக்கவில்லை. நான் கம்பில சாய்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருப்பதைப் போல் இருந்தேன். அவள் மெல்ல செருப்பு அணியாத தன் கால்கள் என் தொடையின் மீது நன்கு பதித்தாள். நான் எந்த சட்டையும் செய்யாமல் அமைதியாக இருந்தேன்.
அவள் தன் கால்களைச் சிறிது சிறிது இடைவேலைக்குப்பின் அசைத்துக் கொண்டே இருந்தாள். இந்த தருணத்தில் நான் அவளைப் பற்றி சொல்லியே ஆகவேண்டும். அவள் 35 வயது மதிக்கத்தக்க மாநிறமானவள். அதிக சதைப்பற்றும் இல்லை அதற்க்கென்று ரொம்ப ஒல்லியானவளும் இல்லை. அவள் வெளிர் மஞ்சள் பட்டுப் போன்று சேலையும் சிகப்பு ஜாக்கெட்டும் கருப்பு நிர உள்பாவாடையும் அணிந்திருந்ததை அவள் பேருந்தில் ஏறும் போதே பார்த்து ரசித்திருந்தேன்.
நான் மெல்ல என்னை நிதானமாக தைரியப் படுத்திக்கொண்டு நான் மெல்ல அவள் கால்கள் மீது கை வைத்தேன் அவள் எந்த மறுப்பும் தெரிவிக்காதவள் போல் தன் கால்களை அசைக்காமல் அமைதியாக இருந்தாள். நான் முதலில் என் விரல்களை மட்டும் லேசாக அசைத்துப் பார்த்தேன். அவளிடம் இருந்து எந்த எதிர்ப்பும் இல்லை. அவளும் இப்போது தூங்குவது போல் கண்களை மூடியிருந்தாள். நான மெல்ல என் கையை அவள் கனுக்காலுக்கு உயர்த்தினேன் லேசாக தடவிக் கொடுத்தேன்.
சற்று அமுக்கியும் விட்டேன். மேலும் எனக்குல் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு அவளின் கென்ட கால் என்கிற முட்டிக்கு கீழ் சற்று பின்புறம் தடித்தப் பகுதி மெல்ல பிடித்து விட்டேன். இப்போது அவள் என் தொடைமேல் வைத்திருந்த தன் காலை எடுத்து பேருந்தின் முன் சீட்டின் கீழ் இருந்த கம்பியில் வைத்துக் கொண்டாள். அது எனக்கு பச்சைக் கொடி காட்டியதுப் போல் இருத்தது.
கருத்து எழுதுங்கள்