இந்தக்கதையை படிக்கு பெண் யாருக்காவது கலைவாணி & வாணி பெயர் இருந்தால். !!! இமெயில் முகவரிக்கு வாங்க. !!!!
E-mail id :- hm185384@gmail. com.
என்னுடைய சுண்ணி எழுந்து நிற்க. !!! சித்தி அதை பார்க்க சரி அவளும் என் வழிக்கு வந்து விட்டால் என்று நானும் எதிர்பார்த்து காத்திருந்த போது. !!! ஆனா அங்கு நடந்தது வேறு சித்தி கட்டிலில் இருந்த போர்வையை தூக்கி போட்டு எரும இப்படியா இருப்ப என்று கேட்க. நான் சிரித்தேன் பிறகு கட்டிலின் எதிரே தான் கண்ணாடி இருந்தது. அவ அங்கு போய் மேக்கப் போட்டு ஆரம்மித்தாள்.
நானும் சரி என்று அவள் மேக்கப் போடும் கட்டிலின் இருந்து கையடிக்க அவ சேலையை சரி செய்ய அவ தொப்புள் எனக்கு தெரிந்தது. அவ மேக்கப் போட்டூ நேராக என்னிடம் வந்து. டக்குன்னு ரெடியா இரு நம்ம ஒரு இடத்துக்கு போகனும். என்றால். நான் எங்க போகனும் என்றேன் அவ ஏன் சொன்னா தான் வருவையா என்றால்.
அவ உள்ள போய் ஜட்டியை எடுத்து வந்து போடுடா என்றால். நான் இதுவே நல்ல காற்றோட்டமா இருக்கு என்றேன். ம்ம்ம் இருக்கும் இருக்கும். போடுடா என்றால். பிறகு கட்டிலின் அமர்ந்த வாரு ஜட்டியை போட்டேன். அவ பனியன் போடுடா என்றால். என்று பனியன் எடுத்து பேன்ட் சட்டை எல்லாம் எடுத்து வந்தால். பனியன் சட்டையை போட.
நான் பேன்ட் எப்படி போட முடியும். எனக்கு காலில் அடிப்பட்டு இருக்குல என்றேன். அவ நீ கட்டிலின் உட்காரு என்று என்னை உட்கார கீழே குனிந்தாள் அப்போது மாராப்பு லேசாக விலகி இருந்தது. ஜட்டிக்குள் தம்பி மறுபடியும் படமெடுத்தான். அவ கால்களை விரித்து பேன்டை உள்ள நுழைத்தாள். பிறகு எழுந்து நான் அவ தோள்பட்டை பிடித்த வாரு பேன்ட் டை போட்டேன்.
இதுவரை என் நாடகத்தை அவளால் கண்டு பிடிக்க முடியவில்லை. ஆனா இது எவ்வளவு நேரம் னு எனக்கு தெரியலை. பிறகு என் தம்பி இருக்கும் இடத்தில் கையை வைத்து பேன்ட் ஜிப்பை போட்டு விட்டால். ரொம்ப நாள் அப்புறம் அவ கை என்னுடைய சுண்ணியை தொடும் போது எனக்கு அளவில்லா சுகம் நான் ஒரு நிமிஷம் சுயநினைவை இழந்து இருந்தேன்.
அவ டேய் வாடா என்றால். நான் சுதாரித்து கொண்டு என்ன செல்லம் என்றேன். அவ வா போகலாம் என்றால். நான் தோளில் கை வைத்து நடக்க வெளியே கார் இருந்தது. அதில் என்னை அமர வைத்துவிட்டு வீட்டை லாக் செய்து விட்டு காரில் ஏறி காரை ஸ்டார்ட் செய்ய ஓட்ட ஆரம்பித்தாள். நான் செல்லம் எங்க போறோம் என்றேன். அவ ஹாஸ்பிடலுக்கு என்றால்.
நான் ஹாஸ்பிடலுக்கு ஆ என்றேன். அவ ஆமா என் போக கூடாதா என்றால். அப்படி இல்ல என்று இழுத்தேன். நீ மூடிட்டு வா என்றால். நான் அங்க நான் நாடகம் எல்லாம் இவளுக்கு தெரிந்து விடும் இப்ப என்ன பண்ணலாம் என்று யோசித்து கொண்டே இருக்க ஒரு ஐடியாவும் வரல. இதுக்கு நடப்பது நடக்கட்டும் என்று அமைதியாக இருந்தேன். ஆஸ்பத்திரியில் காரை பார்க்கிங் ல நிறுத்தி விட்டு டாக்டரை பார்க்க போனால். என்னை உட்கார வைத்துவிட்டு ஐய்யயோ நம்ம நாடகம் அவ்வளவு தான் என்றேன்.
அவ ஈன்னை அழைத்தாள். வாடா டாக்டர் வர சொன்னாரு என்றால். நானும் மெதுவா நானாக நடந்தேன். உள்ள போக அவளும் கூட வந்தால். நான் இவ வந்த இவளுக்கு உண்மை தெரிஞ்சு விடும் அதனால நீ இங்கேயே இரு சித்தி என்றேன். அவளும் சரி உள்ள பார்த்து போயிட்டு வா நான் வெளியே வெயிட் பண்ணுறேன் என்றாள். ஒரு வழியா ஒரு 10 நிமிஷம் கழிச்சு வெளியே வந்தேன். என்னாச்சு என்றால். நான் ஒன்னும் இரண்டு நாளில் சரியா போகும் மாத்திரை மட்டும் எழுதி குடுத்து இருக்காரு என்றேன்.
சரி இரு நான் காரை எடுத்திட்டு வர்ரேன் சொல்லிட்டு போக. உள்ள போனால். டாக்டர் என் தெரிஞ்ச ஆளு. அதானல எப்படியோ தப்பிச்சேன். அவ காரை எடுத்துட்டு வந்தால். கதவை திறந்தாள். நான் உள்ள போய் அமர்ந்தேன். நாங்க இருவரும் சாப்பிட போனோம். மணி பிறகு மணி. இரவு 7 மணி இருக்கும். திரும்ப வீட்டுக்கு போனோம்.
நான் போகும் வழியில் காரை நிறுத்த சொன்னேன். அவளும் ஓரத்தில் நிறுத்தினால். நான் ஒன்னுக்கு போனேன். மறுபடியும் காரில் அமர்ந்தேன். அது பைபாஸ் என்பதால். சைடு இன்டிகேட்டர் போட்டு இருந்தால். அவ மறுபடியும் போலாமா என்றால். வேணாம் இரு உன்கிட்ட கொஞ்சம் பேசனும் என்றேன். அவ என்னடா என்றால். நான் உன்னிடம் எத்தனை மன்னிப்பு கேட்டேன்.
இன்னும் நீ கோபமா இருக்கையா என்றேன். நான் சொல்லுவதை அவ கண்டுகொள்ளாமல் இருந்தால். நான் அவ கண்ணத்தை திருப்பி இங்க பாரு என் கண்ணை பாரு என்றேன். அவ என்னடா உன் பிரச்சினை என்றால். நான் டக்கென்று பேன்ட் ஜிப்பை கழட்டி ஜட்டியை விலக்கி சுண்ணியை வெளியே எடுத்தேன். நீ இத்தனை ஈன் கூட இருக்க ஓகே. ஆனா இது எப்படி நான் அடக்க முடியலை இதுக்கு ஒரு பதில் சொல்லு என்றேன். இல்ல நான் உன்ன விட மாட்டேன் என்றேன்.
கருத்து எழுதுங்கள்